„Brak uchwytnej specyfiki nowotworów w wyżej przytoczonych poziomach poznania (medycznym, biologicznym, biochemicznym) pozornie tylko kłóci się z naszym codziennym doświadczeniem, bardziej przeczuwającym odrębność raka niż mogącym go racjonalnie uzasadnić. Bowiem istota nowotworu obejmuje zmiany nie tylko na poziomie medycyny, biologii czy chemii, ale także, i to przede wszystkim, na poziomie fizyki. Zrozumienie tej istoty stało się możliwe dzięki termodynamicznemu opisaniu przed kilku laty samoorganizujących się struktur dysypatywnych (rozpraszających) i to powstających nie tylko w przyrodzie ożywionej. Właśnie fakt istnienia tych struktur, ich matematyczne i termodynamiczne opisanie (nagrodzone nagrodą Nobla w 1977 r.) umożliwiły własne, zupełnie nowe spojrzenie na istotę raka. Zmusza to zarazem medycynę do rewizji podstawowych pojęć przez ich rozszerzenie o termodynamikę medyczną.
Szczęśliwym zbiegiem okoliczności w ostatnich latach wprowadzono do praktyki lekarskiej bezpieczne i nadzwyczaj użyteczne metody diagnostyczne i terapeutyczne, zwłaszcza wykorzystujące magnetyczny rezonans jądrowy. Pozwala to na poziomie jąder atomowych (a więc już nie tylko jąder komórkowych) rozpoznawać m. in. nie tylko zmiany nowotworowe, ale i miejsca zagrożone możliwością powstania raka. Pojawiła się też biotechnika, jako zupełnie nowa gałąź przemysłu, wykorzystująca inżynierię genetyczną i hybrydyzację całych komórek do produkcji biologicznie czynnych związków, właściwych naszemu organizmowi. Między innymi właśnie te fakty przesądziły o konieczności nowego spojrzenia nie tylko na przyczynę, ale i na uwarunkowania procesu nowotworowego oraz na szeroką popularyzację możliwej już współcześnie samoobrony przed rakiem. Warto się więc z nimi zapoznać, ale najpierw należy przypomnieć dotychczasowe teorie dotyczące powstawania i rozwoju nowotworów oraz zbadać ich aktualną wiarygodność, ponieważ uogólniają one wyniki wielowiekowych badań i doświadczeń nie tylko ludzi nauki.“(6)